Uprzejmie informujemy, że w związku z pracami technicznymi, w niedzielę, 10 maja od godziny 14:00 do godziny 18:00 nie będzie dostępny serwis Biuletyn Informacji Publicznej Rzecznika Praw Obywatelskich. Przepraszamy za utrudnienia.
SKO utajnia zarobki swych władz. RPO przyłącza się do skargi obywatela na odmowę informacji publicznej. NSA potwierdza wyrok WSA
- Obywatelowi odmówiono informacji publicznej o wynagrodzeniach prezesa, wiceprezesa, kierownika biura i głównego księgowego Samorządowego Kolegium Odwoławczego
- SKO powołało się na prywatność tych osób
- Takie ograniczenie nie dotyczy jednak informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, jakimi są szefowie SKO – podkreśla RPO, który przyłączył się do skargi obywatela do WSA
- AKTUALIZACJA: Nieprawomocnym wyrokiem z 22 czerwca 2021 r. WSA w Warszawie stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji (sygn. akt II SA/Wa 2263/20)
- AKTUALIZACJA II: 5 stycznia 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt III OSK 6555/21) oddalił skargę kasacyjną SKO
Prawo dostępu do informacji publicznej (art. 61 Konstytucji) jest jednym z podstawowych mechanizmów sprawowania przez obywateli kontroli nad organami władzy publicznej i podmiotami realizującymi zadania publiczne ze środków pochodzących od państwa.
Rzecznik Praw Obywatelskich przyłącza się do postępowań inicjowanych przez obywateli, jeśli odmowa doprowadziła do ograniczenia konstytucyjnego prawa dostępu do informacji publicznej - tak jest właśnie w tym przypadku.
Historia sprawy
Pan Jakub wystąpił do jednego z Samorządowych Kolegiów Odwoławczych o informację publiczną w postaci wynagrodzeń prezesa, wiceprezesa, kierownika biura i głównego księgowego SKO. Kolegia orzekają w sprawach odwołań od indywidualnych decyzji administracyjnych wydawanych przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta. Pełnią też rolę organów wyższego stopnia w sprawach dotyczących rozstrzygnięć podatkowych.
W październiku 2020 r. SKO odmówiło udostępnienia informacji publicznej ze względu na ochronę prywatności wskazanych we wniosku osób.
W skardze na tę decyzję SKO obywatel zarzucił m.in. naruszenie art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz art. 61 ust. 3 Konstytucji - poprzez błędne przyjęcie, że udostępnienie informacji podlegało ograniczeniu ze względu na ochronę prywatności. W odpowiedzi na skargę SKO podtrzymało swoje stanowisko.
Skarżący uważa że SKO działa wbrew zasadzie jawności funkcjonowania organów władz publicznych, wyrażonej w art. 61 Konstytucji. Odwołał się do WSA.
Rzecznik zgłosił udział w tym postępowaniu. Wniósł o uwzględnienie skargi i uchylenie decyzji SKO w części odnoszącej się do odmowy udzielenia informacji publicznej o wynagrodzeniu prezesa, wiceprezesa i głównego księgowego SKO - ale nie kierownika biura.
Argumenty RPO
W ocenie RPO stanowisko SKO doprowadziło do ograniczenia konstytucyjnego prawa dostępu do informacji publicznej.
Podstawą wydania decyzji organ czyni art. 5 ust. 2 u.d.i.p., zgodnie z którym prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Zgodnie jednak, z art. 5 ust. 2 zd. 2 u.d.i.p ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji.
Nie tylko prezes i wiceprezes SKO są osobami pełniącymi funkcje publiczne, ale także główny księgowy w SKO. W odniesieniu do głównego księgowego jednostki sektora finansów publicznych art. 54 ustawy o finansach publicznych przypisuje mu niezwykle istotne uprawnienia władcze i decyzyjne.
Należy przypomnieć stanowisko Trybunału Konstytucyjnego, zaprezentowane w wyroku z 20 marca 2006 r., sygn. akt K 17/05. Zgodnie z nim chodzi o podmioty, „którym przysługuje co najmniej wąski zakres kompetencji decyzyjnej w ramach instytucji publicznej”. Spod zakresu funkcji publicznej wykluczone są zaś takie stanowiska, choćby pełnione w ramach organów władzy publicznej, które mają charakter usługowy lub techniczny.
Co do stanowiska kierownika biura SKO, Rzecznik uważa, że brak regulacji odnoszącej się do jego zadań i obowiązków w ustawie o samorządowych kolegiach odwoławczych, każe przyjąć, że stanowisko to ma charakter usługowy, a nie władczy lub decyzyjny.
Art. 5 ust. 2 zd. drugie u.d.i.p. stanowi, że ograniczenie prawa do informacji ze względu na prywatność osoby fizycznej nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji.
A nie ma wątpliwości, że żądana informacja jest informacją publiczną o działalności organów władzy publicznej w rozumieniu art. 61 ust. 1 Konstytucji. Stanowi bowiem informację o wysokości środków pieniężnych wypłacanych z zasobów publicznych na rzecz osób pełniących funkcje publiczne zatrudnionych w SKO, jest więc informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. i art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p.
W orzecznictwie sądów administracyjnych konsekwentnie wyrażany jest pogląd, że wydatkowanie środków publicznych przeznaczonych na wynagrodzenia osób pełniących funkcje publiczne w podmiotach państwowych i samorządowych jest jawne.
Żądana informacja o wynagrodzeniu wskazanych osób pełniących funkcję publiczną, mająca związek z pełnieniem tych funkcji, powinna zatem zostać udostępniona w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Przyjęte na gruncie orzecznictwa TK i sądów administracyjnych szerokie rozumienie pojęcia informacji publicznej, które umożliwia udostępnienie informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, stanowi przejaw zasady jawności życia publicznego i transparentności działań władzy publicznej. Zasady te legły u podstaw obywatelskiego prawa do informacji publicznej, gwarantowanego przez art. 61 Konstytucji.
Wyrok WSA
WSA wskazał, że zaskarżona decyzja została wydana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie w składzie trzyosobowym, czyli przez organ, który jest zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego i Ordynacji podatkowej - a nie organem właściwym do załatwiania (w pierwszej instancji) wniosków o udostępnienie informacji publicznej.
Należało zatem uznać, że zaskarżony akt został wydany z naruszeniem przepisów o właściwości. W konsekwencji, w myśl art. 156 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 16 ust. 2 u.d.i.p., skutkuje to jego nieważnością.
Wykazane rażące naruszenie przepisów o właściwości, dające podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji, uniemożliwiło sądowi dokonanie oceny merytorycznej zaskarżonej decyzji, a tym samym i odniesienie się do pozostałych zarzutów podniesionych w skardze oraz argumentów przestawionych przez Rzecznika Praw Obywatelskich.
Przedwczesna jest bowiem w tej sytuacji ocena, czy informacja żądana we wniosku w części dotyczącej kwot wypłaconych tytułem wynagrodzenia w ostatnim księgowo zamkniętym miesiącu prezesowi, wiceprezesowi, kierownikowi biura, głównemu księgowemu, podlega udostępnieniu i przekazaniu przez podmiot zobowiązany, czy tez podlega ograniczeniu na zasadach określonych w art. 5 ust. 2 u.d.i.p.
Wyrok NSA
NSA uznał, że skarga kasacyjna SKO nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący zmierzał do podważenia oceny WSA, że kompetencję do wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej posiada prezes SKO, a nie kolegium w składzie trzyosobowym. NSA w pełni podzielił stanowisko z zaskarżonego wyroku.
VII.6060.46.2021
Załączniki:
- Dokument
