Sprawy generalne Rzecznika Praw Obywatelskich

zgłoszenie udziału w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w sprawie skargi F. S. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego.

Działając na podstawie art. 8 § 1 p.p.s.a.1 w zw. z art. 14 pkt 6 ustawy o RPO, Rzecznik Praw Obywatelskich zgłosiła udział w postępowaniu toczącym się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W. w sprawie o sygn. V SA/Wa 1553/26 w przedmiocie skargi F. S. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z 2 kwietnia 2026 r. (sygn. POWII.600.8.2026JD.6) i wniosła o jej uwzględnienie.

Dnia 2 kwietnia 2026 roku, po przeprowadzeniu z urzędu postępowania administracyjnego, Organ wydał decyzję nakazującą skarżącemu natychmiastowe zaprzestanie prowadzenia niezgodnej z obowiązującymi przepisami reklamy produktu leczniczego (…), kierowanej do publicznej wiadomości w formie utworu (piosenki), w części odnoszącej się do przedmiotowego produktu leczniczego. Jednocześnie uznał, że użycie pewnych wyrażeń stanowiło reklamę produktu leczniczego w rozumieniu art. 52 ust. 1 Prawa farmaceutycznego, opierając się zasadniczo na dwóch przesłankach (dokonał samodzielnej interpretacji funkcji semantycznej tych wyrażeń w świetle fragmentu utworu, co doprowadziło go do twierdzenia, że celem skarżącego było „romantyzowanie działania produktów leczniczych” oraz stwierdzenia, iż rozpowszechnienie utworu wywołało określony trend zakupowy w mediach społecznościowych, polegający na zakupie produktu pod wpływem utworu.

Zdaniem RPO w procesie ustalenia celu podejmowania działalności, o której mowa w art. 52 ust. 1 Prawa farmaceutycznego, w przypadkach takich jak niniejsza sprawa, nie można zaakceptować ani „ograniczenia wymogów dowodowych w zakresie ustalenia zamiaru lub intencji twórcy reklamy w tym zakresie do niezbędnego minimum”, ani oparcia wnioskowania o zamiarze reklamowym na tym, co autor popularnych utworów „powinien być w stanie przewidzieć”. Prawidłowe zastosowanie przepisu prawa materialnego byłoby możliwe w następstwie zbadania celu przekazu w oparciu o szeroki zakres przesłanek. Przedstawiona w decyzji interpretacja funkcji semantycznej przekazu, pozbawiona „wtórnej legitymizacji”, opartej na odnotowaniu spostrzeżeń pewnej części odbiorów, traci siłę przekonywania. W szczególności ustalenie, że kontekst relacyjny wspomnienia nazwy produktu leczniczego – w świetle całości utworu i albumu – przemawia za stwierdzeniem zaistnienia zachęty do jego pozamedycznego użycia, jest nie tylko sprzeczne z ostrzeżeniem zawartym w treści samego utworu, ale także z interpretacją dokonaną w świetle całości albumu skarżącego.

Mając na względzie powyższe, Rzecznik Praw Obywatelskich wniosła jak we wstępie.