Skarga nadzwyczajna od wyroku Sądu Okręgowego utrzymującego w mocy orzeczenie sądowe naruszające konstytucyjne prawo do jawnego rozpatrzenia sprawy przez sąd z dnia 2022-11-29.
Skarga nadzwyczajna od wyroku Sądu Okręgowego utrzymującego w mocy orzeczenie sądowe naruszające konstytucyjne prawo do jawnego rozpatrzenia sprawy przez sąd.
Rzecznik Praw Obywatelskich zaskarżył wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 18 lutego 2022 r. w całości. Na podstawie art. 89 § 1 pkt 2 u.s.n. zaskarżonemu wyrokowi RPO zarzucił rażące naruszenia prawa przez jego niewłaściwe zastosowanie, tj. art. 378 § 1 w zw. z art. 379 pkt 4 i 5 k. p. c.: - polegające na niezastosowanie przez sąd apelacyjny art. 378 § 1 in fine k. p. c. nakazującego sądowi w granicach zaskarżenia apelacją wzięcie z urzędu pod uwagę nieważności postępowania przed sądem pierwszej instancji, przybierającej postać pozbawienia strony możności obrony swych praw (art. 379 pkt 5 k. p. c.); - poprzez niedostrzeżenie przez sąd apelacyjny, że skład sądu orzekającego w pierwszej instancji był niezgodny z przepisami prawa, co stanowiło podstawę nieważności postępowania w rozumieniu art. 379 pkt 4 k. p. c.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 91 § 1 u.s.n., Rzecznik wniósł o uwzględnienie niniejszej skargi nadzwyczajnej i uchylenie zaskarżonego wyroku w całości, a także o uchylenie w całości poprzedzającego ten wyrok wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 2 lutego 2021 r., zniesienie postępowania przed Sądem Rejonowym w W. począwszy od dnia 21 maja 2020 r., tj. dnia zarządzenia skierowania sprawy na posiedzenie niejawne i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu sądowi.
W ocenie Rzecznika wyrok Sądu Okręgowego w sposób rażący narusza prawo przez niewłaściwe jego zastosowanie (art. 89 § 1 pkt 2 ustawy o Sądzie Najwyższym) przybierające w tym przypadku postać negatywną, tj. niezastosowania przez sąd apelacyjny art. 378 § 1 in fine k.p.c. nakazującego sądowi w granicach zaskarżenia apelacją wzięcie z urzędu pod uwagę nieważności postępowania przed sądem pierwszej instancji, co w konsekwencji doprowadziło utrzymania w mocy orzeczenia sądowego naruszającego konstytucyjne prawo do jawnego rozpatrzenia sprawy przez sąd (art. 45 ust. 1 Konstytucji).
Sąd Najwyższy orzekł, iż wywiedziona w niniejszej sprawie skarga nadzwyczajna podlega oddaleniu. Wskazać należy, że mimo przeprowadzenia postępowania niejawnego, powód miał możliwość realizacji swoich praw w procesie. Co więcej, także w apelacji od wyroku sądu pierwszej instancji nie podniesiono, że jego prawa do bycia wysłuchanym w procesie zostały naruszone. W związku z tym przyjąć należy, że naruszenie przepisów proceduralnych w analizowanej sprawie nie doprowadziło do nieważności postępowania, o której stanowi art. 379 pkt 5 k.p.c. Sąd Najwyższy zwraca uwagę, że uchybienie proceduralne skutkujące nieważnością postępowania, o której stanowi art. 379 pkt 5 k.p.c. powinno być oceniane także przez pryzmat skutku jaki uchybienie to wywołało w sytuacji procesowej uczestnika postępowania. Jeśli pomimo uchybienia jego prawa nie zostały naruszone, nie można mówić o nieważności postępowania. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 91 § 1 zd. 2 ustawy o SN, oddalił skargę nadzwyczajną, stwierdzając brak podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku.